„W procesach biosyntezy białek odgrywają rolę trzy rodzaje kwasów rybonukleinowych. RNA matrycowy (mRNA), ze swą komplementarną w stosunku do odpowiedniego genu strukturą, stanowi matrycę w syntezie polipeptydu w procesie zwanym translacją. W tym ostatnim procesie udział bierze również RNA rybosomowy (rRNA) i trzeci naturalny kwas rybonukleinowy, zwany transportującym lub transferowym (tRNA), który w procesie translacji przenosi aminokwasy do rybosomów. Te trzy RNA komórkowe nie podlegają replikacji, czyli samoodtworzeniu, i wytwarzane są z odpowiednich matryc genowych zawartych w kwasach dezoksyrybonukleinowych.
Kwas rybonukleinowy pochodzenia wirusowego może stanowić matrycę przy syntezie białek, a więc spełnia rolę mRNA. Wbudowany dzięki rewertazie do DNA, może być replikowany na potomne cząsteczki wirusowe w procesie replikacji DNA. Oprócz wirusów, zbudowane z cząsteczek DNA są również plazmidy, które mogą zawierać geny.
Istnieje istotna różnica w cyklach życiowych bakterii i wirusów. Cykle tych pierwszych są zasadniczo proste i polegają głównie na kolejnych replikacjach DNA i towarzyszących im podziałach komórkowych, w wyniku czego powstają jednakowe genotypowo klony komórkowe. Natomiast cykle życiowe wirusów — i to zarówno DNA, jak i RNA — mogą przebiegać dwoma sposobami. Pierwszy z nich polega na kolejnych infekcjach komórek gospodarza, licznych rundach replikacji DNA oraz wytwarzaniu przez to potomnych cząsteczek wirusowych. Drugi — na przechodzeniu tzw. cyklu lizogenicznego, polegającego na wmontowaniu do DNA komórki macierzystej DNA wirusa względnie odpowiadającej replikacji RNA wirusów rybonukleinowych. Wiadomo, że wirus onkogeniczny SV 40 lub polyoma oprócz cyklów infekcyjnych może włączać swoje DNA do chromosomów komórek i być replikowany wraz z chromosomami gospodarza. Oczywiście wirusy RNA przechodzą ten cykl po uprzedniej transkrypcji wirusowego RNA na komplementarny DNA.“(6)