„W pozostawionych w szatni „Halki" bagażach, milicjanci znaleźli, między innymi, trzy rzeczy — notes, zeszyt z tekstem opowiadania oraz samochodowy atlas Polski.
W notesie, na pierwszej stronie, Kalibabka własnoręcznie napisał „Rachunek sumienia". Może chciał napisać więcej, ale pisanie szło mu ciężko i dlatego skończył po kilku zdaniach
Gdzie mieszkam, gdzie mój dom Wydaje mi się, że nigdy nie mieszkałem w domu. Mój dom to głód, awantury, zimno, bicie, praca, to za dużo. Daty urodzenia nie pamiętam, w dowodzie 29, a na metryce 28, a tak właściwie to nie wiem. Wydaje mi się, że jestem Indianinem, który błądzi po prerii. A może Odyssem A celem jego^jest Itaka.
Natomiast w zeszycie znajduje się jego opowiadanie autobiograficzne. Przez kilka dni dyktował je „Grzałce". Chodził po pokoju, a służąca pisała. Bardzo chciał, jako bogaty człowiek, przyjechać pięknym samochodem do matki pod Szczecin. Nigdy mu się to nie udało, matka zmarła w 1981 roku, gdy on podróżował po kraju. Nie mópł nawet przyjechać na pogrzeb, bo wiedział, że natychmiast zostanie rozpoznany i aresztowany. Nie widział też jeszcze jej grobu. Na dzień Wszystkich Świętych, w 1981 roku, będąc w Puławach, kupił dwa wieńce na groby swo ich rodziców, wsadził je do dużego pudła i wysłał na adres cmentarza. Gdy pisał to opowiadanie, mat“(3)