„— No więc — zapytał facet, odczekawszy chwilę na ciąg dalszy, którego nie było. — Pójdzie pan do niego
— Chcę pan powiedzieć... do Rockharda Chce pan powiedzieć... ja Chce pan powiedzieć... teraz
— Chcę powiedzieć to wszystko.
— Ale dlaczego on... co... dlaczego właśnie ja — zapytał Deerning skromnie, jak przystało na podrzędnego gryzipiórka.
— On potrzebuje pańskiej pomocy.
— O mój Boże. Nie mam pojęcia, co ja mógłbym takiemu człowiekowi... A może mi pan powie, o co chodzi
— Nie — rzekł przybysz.
— Nie
— Nie, poza tym, że to pilne, ważne, a opłaci się panu bardziej niż wszystko, cokolwiek pan w życiu zrobił.
— O mój Boże — powtórzył jeszcze raz Deerning. — No to niech pan lepiej poszuka jakiegoś Anioła. Oni pomagają ludziom. Ja nie potrafię...
—Pan potrafi to, czego Aniołowie nie potrafią, panie Deerning. Deerning zaśmiał się w sposób, który wiele mówił o miejscu i roli
maluczkich w świecie.
— Pan Rockhard uważa, że pan potrafi, panie Deerning. Pan Rockhard wie, że pan potrafi.
— On wie... o m n i e
— Wszystko — odrzekł krępy bez wahania.
Deerning poczuł przelotny żal, że nie zdecydował się zniszczyć zegarka. Zdawał mu się tera tak wielki, niepewny i gorący jak miska zupy wetknięta do kieszeni. — Lepiej jednak zwróćcie się do jakiegoś Anioła — podsunął ponownie.“(13)