Inne utrapienie stanowili

„Inne utrapienie stanowili maruderzy, których pewna ilość zawsze wlecze się z tyłu w czasie forsownych przemarszów wojska. Wielu z nich prawem kaduka rekwirowało sobie wozy chłopskie, tak iż tabory podczas ruchu naprzód nieustannie pęczniały. Wśród maruderów było sporo porządnych żołnierzy, którzy obsiadali wozy z przemęczenia lub mając obtarte nogi. Byli jednak i tacy, którzy umyślnie pozostawali w tyle, aby w miarę zbliżania się do swoich rodzinnych okolic przy pierwszej okazji zniknąć w terenie. Oprócz przyczyn naturalnych, jak wielkie znużenie fizyczne, okoliczności powyższe powodowały, że straty marszowe podczas kampanii wrześniowej były stosunkowo wysokie.
Przez całą noc szeroką szosą lwowską płynęła istna rzeka wozów. Jechały one w paru rzędach, tłoczyły się w ciemnościach, powodując powstające co chwila zatory i zatrzymanie ruchu. Moi oficerowie, z pułkownikiem Morawskim na czele, usiłowali opanować ten koszmar, rozplątując zatory, krzycząc na zaspanych i otępiałych winowajców, aż w końcu ochrypli zupełnie. Ich syzyfowa praca słaby tylko odnosiła skutek od czasu do czasu splątane kolumny ruszały naprzód, po to, aby już po kilku minutach ugrzęznąć ponownie na czas dłuższy. Męczarnia ta trwała bez końca; dotarliśmy na miejsce dopiero nad ranem.“(1)